دیروز در مسیر راه به مقصدم به این فکر کردم چرا آشغال ها کنار سطل آشغال ها هستند و چرا درون سطل آشغال ها چیزی نیست.

مسیر من از ولی عصر است  گاهی اوقات می خواهم انسان خوبی بشم و آشغال خودم رو درون سطل آشغال ها بیندازیم اما متاسفانه در این سطل آشغال ها  محکم است حتی آدم چندش اش می شه درش رو باز کنه. همان طور می دانید میان خیابان کشاورزی یک پارک هست بار های به درون نهری که از میان این پارک می گذرد نگاه کردم.... موش هایی اندازه  گربه ، سرنگ های معتادان  ، پوشک بچه و هزاران چیز دیگر درون این نهر پیدا می شه کرد. . اگر مسیر شما در ساعت های ظهر به این مسیر بخورد خواهی دید که در این آب کثیف چگونه رفتگران آشغال ها را جمع می کند.آنان  درون این آب مملوع از آشغال می روند و آن کثافت ایی که افرادی مثل من و تو داخل آن می ریزیم را جمع می کنند.

دیروز روز بعد جشن برای  ظهور امام زمان عج بود.شهر پر از لیوان های یکبار مصرف شده بود.کنار خیابان ها و اتوبان هم پر از این لیوان  بود که توسط ستاد بسیج برای جشن پخش می شد و شب هنگام این رفتگران در کنار اتوبان های خطر ناک این لیوان ها را جمع می کنند. آیا برای  ظهور ایشان باید اینگونه یک انسان را به زحمت بیندازیم و جان او را به خطر بندازیم؟

شاید برای فرار از این شهر کثیف به فکر شمال افتاده باشید. جاده هایی که مقصد شمال دارد مملوع از زباله ها است. گاهی من و تو راحت آشغال خودمون رو از پنجره ماشین می ریزیم دور. وقتی هم به شمال رسیدیم شیرجه می زنیم درون آب تا خستگی راه از تنمان خارج شود.اما انسان خوب تا به حال فکر کردی آب دریای خزر چقدر کثیف است؟ از یک سو فاضلاب های خود را درون آن می ریزیم و از سوی دیگر باتلاقی که تنها کارش تصفیه این دریاچه است را نابود می کنیم.

شاید بگید با این اوصاف بهتر است به خارج از کشور برویم. اما من و تو همان آدمی هستیم که آشغال ها را می ریزیم روی زمین....(عکس از خودم است،قسمتی از دریای شمال)